ASİLERİN DÖNÜŞÜ
Bir gün asiler de dönecekler
Rahman’ın topraklarına
Yüzlerinde sonsuz bir
Pişmanlığın ifadesi
Anlayacaklar
Bengisuyu yalnızca
Hızır’la İlyas içti
Karanlıklar diyarında
Dönüş elbette O’na olmalıydı
Çünkü her yer O’nun vatanıydı
Belki dönülmeyecekti
O’nun memleketinden
Başka bir memleket olmasaydı
Sonsuzluk zindanında
Ateşten ranzalar kaçıracak uykularını
Ve yaslanıp ateşten bir duvara
Seyredecekler
Kadeh tokuşturan ahbapları
Belki olur şey değil
Diyeceksiniz ama
Bir gün dağlar da yürüyecek
Zincirlerini koparmış
Devler gibi
Sularsa yorulacak
Sularsa durulacak
Ay ışığı yıkayacak taşları
Aklanacak taşların ak yüreği
Ebedileşecek gölgeler
Bozkırda bir çınar göğerecek
Bir gün bir âmâ dokuyacak
En güzel kilimi
Ve yıkılacak dünya
Devasa bir hasret anıtı gibi
Bir gün asiler de dönecekler
“maliki yevmiddin” in topraklarına
Gülistan ÇOBAN
